Rozdział 17 "groźba"

 Niall Pove
Głaskałem jej głowę i całowałem w czoło. Wyglądała strasznie, ale najgorsze jest to, że jest w śpiączce już ponad tydzień. Bałem się o nią bardzo... kocham ją i to mocno, jest dla mnie cholernie ważna. Nie mogę sobie darować tego co Harry z nią zrobił.
Mogłem temu zapobiec...
- Niall, co ty tu robisz ? Harry cię zabije jak się dowie - z zamyślenia wyrwał mnie Liam.
Pokiwałem smutno głową i wyszedłem z piwnicy.
Musiałem coś z tym zrobić, nie mogę pozwolić na to, następnym razem może ją zabić.
Postanowiłem, że z nim pogadam, dlatego wybrałem się do jego biura.
Zapukałem lekko, po czym usłyszałem oschłe proszę, jakby wiedział, że to ja.
- Horan, a już miałem cię wołać. - wysyczał w moją stronę - musimy pogadać.
- słucham - powiedziałem.
Harry wstał z fotela i podszedł do mnie wskazując na krzesło, abym usiadł.
- Co ty odpierdalasz ? - jego krzyk rozniósł się po całym pomieszczeniu.
Przyznam, że trochę się wystraszyłem.
- O to samo miałem zapytać - powiedziałem do Harrego.
Widać było, że zirytowała go moja odpowiedź.
Momentalnie złapał mnie za koszulkę i przyparł do ściany.
- Posłuchaj, radzę ci trzymaj się z dala od Rose, bo będziesz wyglądać tak jak ona- wysyczał przez zaciśnięte zęby.
- Nie masz serca, czy ty naprawdę tego nie widzisz, że ona cierpi, ma zaledwie 17 lat, a ty już pozbawiasz ją życia. Rose ma przed sobą jeszcze całe życie, tyle marzeń. - myślałem, że moja odpowiedź chociaż trochę da mu do myślenia.
- Wiesz ? Horan jednak miałem nadzieje, że będzie jeszcze z Ciebie prawdziwy gangster, Ale się bardzo pomyliłem. Jesteś dupkiem, nic nie wartym gównem, ty i Rose jesteście siebie warci - powiedział mi prosto w twarz - ale mam pomysł, chodź - pociągnął mnie w stronę wyjścia, następnie do samochodu.
Usiadłem na miejsce pasażera, po czym ruszyliśmy w nieznaną mi drogę.
Podróż trwała niecałe dwadzieścia minut.
Byliśmy na jakiejś opuszczonej dzielnicy. Było tam brudno i pusto. Stał tylko jeden niewielki blok.
- Chodź - powiedział do mnie Harry.
Ruszyłem za nim w stronę budynku.
Nie było tam jakoś specjalnie ładnie. Słychać było tylko śmiech prawdo podobnie należał do jakiegoś dziecka.
Staliśmy przed drewnianymi drzwiami.
Zaczynałem powoli domyślać się o co chodzi.
- wiesz co masz robić - podał mi broń - wszystkich masz zabić- uśmieszek pojawił się na jego twarzy.
- Nie zrobię tego, nie mogę - powiedziałem
Podszedł do mnie bliżej i rzekł.
- jeżeli tego nie zrobisz obiecuję ci, że jeszcze dziś zabiję Rose i Ciebie.
Nie miałem wyboru wszystkich, tylko nie Rose. Ale zabić niewinnych ludzi ?
Tak  bardzo tego nie chciałem, ale nic nie mogę na to poradzić.
Chwyciłem za broń i otworzyłem drzwi do mieszkania.
Od razu zobaczyłem dwójkę dzieci bawiących się, obok prawdo podobnie ich matka. Nie pewnie wymierzyłem pistoletem w kobietę, zamknąłem oczy nie chciałem na to patrzeć. Strzeliłem. Chciałem jak najszybciej stąd iść, dlatego dłużej nie czekając, zabiłem i te biedne dzieci.
Wyszedłem z budynku i ruszyłem do samochody w którym był Harry.
- Brawo, jednak jesteś coś wart, ale pamiętaj prędzej czy później, zabije Rose.

Hej :)
Dziękuje ze czekaliście tak długo :)
Mam nadzieje że rozdział się wam spodoba. Licze na co najmniej 40 komentarzy :D