Rozdział 22

   Rose Pov

Mijały dni, trwały przygotowania do napadu na wroga Harrego i jego gang.
Nie wiedziałam co tak naprawdę o tym myśleć, bałam się a za razem czułam się bezpieczna. Teraz Harry był mi bardzo potrzebny.
                           ~·~
-Rose, jedz - z zamyślenia wyrwał mnie głos, był to Harry.
-Nie mam dziś ochoty, mogę iść do toalety?
Pokiwał głową na znak, że się "zgadza"
Wstałam i zasunęłam krzesło.
Kiedy ruszyłam w stronę łazienki, momentalnie przed oczami pojawiły się czarne plamki, które były coraz większe, w pewnym momencie nie widziałam już nic. Ostatnie co pamiętam to czyjąś rękę na moim karku.

Harry Pov
Nie wiedziałem co się dzieje, Rose zemdlała. Była blada, mogłem się domyślać, że to na pewno chodzi o anemie.
Nie czekając długo, wezwałem Franka. Zaniosłem Rose do gabinetu. Frank zrobił podstawowe badania, jednak powodem zemdlenia nie była anemia. Frank sam nie wiedział jaki powód mógł by być. Ale konieczne były jeszcze inne badania.

Rose Pov
Lekko otworzyłam swoje zaspane powieki. Światło raziło mnie w oczy, wiedziałam że coś jest nie tak, bolały mnie wszystkie mięśnie do tego było mi bardzo nie dobrze inaczej mówiąc czułam się naprawdę źle, ale nie byłam sama w pomieszczeniu, dokładnie nie widziałam ich twarz ale słyszałam głos Harrego, był zdenerwowany, dało się to rozpoznać na kilometr.
Słyszałam ich jakby przez mgłę, co świadczyło o tym, że jeszcze nie do końca się wybudziłam. Z całej siły próbowałam wsłuchać się w rozmowę.
- I co teraz z nią zrobimy ?- powiedział prawdo podobnie Frank.
- muszę ochłonąć - byłam pewna, że był to głos Harrego, naprawdę był mocno zdenerwowany.
Cisza i tylko głośny trzask.
- Rose, od jak dawna nie śpisz ? - zapytał mnie Frank.
- Od nie dawna - uśmiechnęłam się słabo.
- Jak się czujesz ?
- słabo, nie dobrze mi.
- to normalne w twoim stanie - zasugerował.
- Jakim stanie ? - zapytałam zdziwiona, a za razem ciekawa.
Popatrzył na mnie zmieszany, i odwrócił głowę w inną stronę.
- Masz - podał mi jakieś lekarstwo.
Co się do cholery dzieje, jaki stan i dlaczego Harry jest taki wkurzony.
- Frank błagam powiedz mi co się dzieje ? Czy jestem na coś chora ? - zaczynałam się niecierpliwić.
Popatrzał na mnie przez chwilę i powiedział.
- Będzie dobrze
Wyszedł, zostałam sama.
Ku*wa co się dzieję ? Czy ja umieram ? Czy ta choroba może mnie zabić ? Czy już nigdy nie zobaczę rodziny ? Czy już nigdy nie zobaczę Harrego ?
Te myśli nie dawały mi spokoju, pojedyncze łzy leciały po moim policzku.
                           ~·~
- Rose, śpisz ? -usłyszałam głos Harrego.
- Nie.
- Mam nadzieję, że się już lepiej czujesz.
- Tak, Harry co się dzieję ? - zapytałam.
Wsadził rękę do kieszeni, a drugą podrapał się po głowie. Krążył po pokoju i próbował się wysłowić.
- Umieram ? - rozpłakałam się.
Harry głośno wypuścił powietrze.
- Błagam powiedz mi... - dodałam po chwili - Harry, proszę - kątem oka zobaczyłam jak podchodzi do mnie, stanął blisko łóżka i powiedział.
- Rose, nie wiem od czego zacząć, powiem w prost, jesteś w ciąży.
Te słowa odbijały mi się echem w głowie, wylewałam z siebie tyle łez ile mogłam, to był jakiś horror, będę mieć dziecko,  z nim.
- ale ja mam nie całe 17 lat - ledwo wydusiłam - dlaczego ? - płakałam tak głośno, że miałam problem z pozbieraniem myśli.
Harry tylko patrzył się przez okno.
- Dla tego je usuniesz - odwrócił się i powiedział chłodno.
Byłam w szoku. Nigdy bym nie zabiła własnego dziecka, które nawet jeszcze się nie urodziło.
- Nie - powiedziałam w prost.
Usłyszałam jego śmiech.
- ale ja nie pytam cię o pozwolenie, zrobisz to czy ci się to podoba czy nie.
W kim ja byłam przez te dni zakochana,  z drugiej strony to zabójca dla niego to normalne.
Jedyne co w tej chwili czułam to strach. Zrobię wszystko by chronić swoje dziecko, WSZYSTKO, nawet jestem godna za nie umrzeć.
- Możesz mnie zabić, ale niewinne dziecko zostaw w spokoju - powiedziałam surowo.
Zdziwił się jak to powiedziałam.
- Jeszcze dziś to zrobimy, mówię to z troską o ciebie i o mnie.
- chcesz się o mnie troszczyć, to zostaw mnie i moje dziecko w spokoju !
- Rose, wiedz że twoje słowa w ogóle się nie liczą, zrobię to mimo wszystko !
Wyszedł, tym razem nie byłam sama, moje maleństwo było ze mną.

                         ~·~
Siedziałam w salonie, ciągle płakałam,  była przy mnie Elenaor starała się mnie pocieszyć, leczo słowa Harrego były tak mocne, że miałam problemy z oddychaniem.
- Rose, Harry może jeszcze zmieni zdanie - powiedziała szatynka.
- Elenaor, co ja mam robić ? może sama powinnam się zabić ?
- przestań - pogłaskała mnie po głowie.
- boję się - zapłakałam

Elenaor Pov
Nie mogłam dopuścić do siebie myśli, że Harry mógłby zabić własne dziecko. Nie mogę na to pozwolić.
- Rose, poczekaj sekundę muszę z kimś pogadać - powiedziałam na co ona kiwnęła głową.
Dotarłam do pokoju Louisa, zapukała lekko i weszła. Siedział z Harrym przy wielkim stole z laptopami i stertami papierów.
- Louis, możemy pogadać ? -zapytałam niepewnie.
- Kochanie, teraz nie bardzo, sama rozumiesz - wskazał na laptopa i papiery.
- Louis, zależy mi na czasie.
- Nooooo dobrze, chodź - wyszliśmy z pomieszczania - słucham ?
- słyszałeś, że Rose jest w ciąży ?
- Tak.
- Harry, chce usunąć ciąże.
- Elenaor, to nie jest nasza sprawa
- Louis do cholery on nie wie co chcę zrobić, myśli nieracjonalnie
- Kochan...
- On chce zabić własne dziecko !
- i co ja mogę ?
- jesteś jego najlepszym przyjacielem, pogadaj z nim zrób coś, błagam.
- no dobrze - powiedział i wszedł do pokoju.

                               ~·~

   Rose Pov
To koniec, czekam właśnie na śmierć własnego dziecka. Jakiś koszmar. Jak on mógł.
- Gotowa ? - zapytał Frank.
- mam być gotowa na śmierć tego niewinnego dziecka ?
- faktycznie przepraszam.
- połóż się, Harry za chwilę przyjdzie.
Mnie zabijcie, to ja chce umrzeć.
Długo nie musiałam czekać, przyszedł i on Ojciec, morderca i moja miłość.

Hej miśki :* od razu mowie rozdzial nie sprawdzony.
Mam nowy telefon i koszmarnie sie na nim pisze klawiatura jest do dupy... :/
Poprostu rozdzialy beda krotsze sorry :)
45 kom. Next :*